Skip to main content

disenamor

/dis-i-nam-er/US // ˌdɪs ɪˈnæm ər //

弃权者,弃权,弃权的人,弃婴

Definitions

v.有主动词 verb
  1. 1
    • : to disillusion; disenchant: He was disenamored of working in the city.