Skip to main content

brangle

/brang-guhl/US // ˈbræŋ gəl //

拗口,拗口的,拗口的东西,拗头

Definitions

n.名词 noun
  1. 1
    • : a squabble.
v.无主动词 verb
  1. 1

    bran·gled, bran·gling.

    • : to dispute in a noisy or angry manner; squabble.